Kolejnym stylem, który chciałbym opisać w naszym cyklu artykułów jest styl zen. Nie jest on w Polsce bardzo popularny,ale wciąż zdobywa sobie stałych, zagorzałych zwolenników. I nic w tym dziwnego: styl zen cechujejednoczesnie prostota, ciepło i przytulność, cechy bardzo pożądane przez inwestorów.

Zen wywodzi się w rostej linii z buddyzmu. Powstał w Chinach, skąd przedostał się do Japonii, w kŧórej zyskał gorących zwolenników. Można powiedzieć, iż jest to nurt filozoficzny opierający się na medytacji – co czyni go trochę podobnym do minimalizmu, choć mają zupenie inne korzenie. To podobieństwo do minimalizmu widać również we wnętrzach urządzonych w stylu zen: dominują proste formy i linie, stonowane barwy, a nastrój wnętrza sprzyja wyciszeniu i medytacji.

Styl zen to dominacja materiałów naturalnych, podkreślających związek z naturą. Czołową rolę pełni tu drewno, a także papier ryżowy i czerpany, bambus, maty ryżowe. Nieodłącznym elementem stylu zen są rośliny, a także otwarcie pomieszczeń na świat zewnętrzny, płynne przejście pomieszczeń mieszkalnych w ogród. Podobnie jak w minimalizmie, liczba mebli i ozdób ograniczona jet do minimum. Ważną rolę pełni światło, często dobywające się zza papierowych przesuwnych ścianek i parawanów.

W przeciwieństwie do minimalizmu, w stylu zen dominują barwy ciepłe:beż, brąz, żółć, a także czerwień oraz zieleń otaczającej roślinności, co powoduje, ze wnętrza w tym stylu wydają się przytulne. Czasem, by zwiększyć poczucie egzotyki wnętrza, do mocnej czerwieni dodaje się także elementy czerni i złota.